Skip to content

Presidential advisor’s appointment a reward for his group’s silence on anti-poor policies

The appointment of a partylist group’s national president as Noynoy Aquino’s ‘presidential advisor for political affairs’ has been called by a group of young workers, peasants, professionals, and students as ‘reward’ for supporting highly-unpopular policies and programs of the Aquino administration.

“Congratulations to Akbayan for its 180-degree turn-around. From claiming to be a staunch critic of transactional politics under Gloria Arroyo, they are now nothing more but a ‘rubber stamp’ for the current administration’s anti-poor policies” said Anakbayan spokesperson Vencer Crisostomo.

One such issue, according to Crisostomo, is the proposed MRT-LRT fare hikes, which has earned the ire of various sectors, especially workers and students in Metro Manila. He noted that while a growing number of groups and organizations have expressed their opposition to the increases, there hasn’t been a single statement from Akbayan in regards to the issue.

Anakbayan has also previously criticized Akbayan for its support of the government’s P29 billion cash dole-outs program, in which the latter noted that the former made a complete turn-around from its previous position that the dole-outs would have no impact on the roots of widespread poverty in the country.

“Kinakain na ng Akbayan ang lahat ng mga prinsipyo kuno nila. Pero siguro sumasarap yun dahil ang gamit nilang sawsawan ay yung mga matataas na posisyon sa gobyerno na nabingwit nila” (Akbayan is eating all the principles that they have claimed to possess. But we suppose it doesn’t taste bad because they serve it with the top gov’t posts that they have snagged as condiments) said the group’s spokesperson.

One of the groups’ previous Congress bets, Eta Rosales, has been named head of the Commission on Human Rights. One of their national officials, Joel Rocamorra, has been named head of the National Anti-Poverty Commission.

Crisostomo added “But truth be told, we are no longer surprised. Our dealings with Akbayan’s youth arm have long taught us that they are nothing but political mercenaries”.

He cited the case of the University in the Philippines which hiked its tuition by 300% last 2007. While thousands of students in UP’s campuses nationwide walked out of their classes to protest the increases, organizations and a political party in UP Diliman which is affiliated with Akbayan expressed their support for it, calling it ‘timely’.

Porsche-riding president is Commuter Enemy #1 – Anakbayan

A group of young workers, professionals, and students has branded President Noynoy Aquino ‘Commuter Enemy #1’ for his part in the MRT-LRT fare hikes, as well as the recently-announced petitions for jeepney and bus fare hikes.

A group of Metro Manila bus operators has filed a petition to increase ordinary bus from P9 to P14 for the first 5 kilometers and from P1.85 to P2.55 every succeeding kilometer. For aircon buses, they have also petitioned an increase of P11 to P17, and P2.20 to P2.90.

“With all modes of mass transportation becoming more expensive, the millions of workers and students in Metro Manila can no longer escape the specter of bigger commuting costs and less money for food education, and other basic needs” said Anakbayan spokesperson Vencer Crisostomo.

According to the group, the MRT-LRT fare increases will consume as much as 12% to 15% on the monthly earnings of workers who earn P10,000 or less, the income group which comprises 52.8% of all regular MRT-LRT users.

Anakbayan further computed that this would result in the said workers having their half-year earnings reduced to P52,800. If the person is sending a child to college, in which the national average tuition for a semester now stands at P25,000, this means they only have P27,800 for six months’ worth of food and other basic needs.

“It’s easy for Noynoy to ask us ordinary commuters to stay calm when he has a new sports car to take him places. The rest of us have no alternatives outside of jeeps, buses, and the MRT-LRT”  said the youth leader.

Yesterday, around a hundred youths under Anakbayan staged a ‘sit-down’ protest in the LRT-2 Legarda station near the University Belt as a continuation of their ‘Black Friday’ protest series, catching security personnel by surprise. According to Crisostomo, they will launch bigger actions next Friday.

Fare, oil price, tuition hikes leave students with ‘drop-out or starve’ dilemma – Anakbayan


Youth group Anakbayan today assailed the series of fare and oil price hikes, saying it would push many students in Metro Manila into a ‘drop-out or starve dilemma.

The militant group of young workers, professionals, and students are protesting the recently-approved hikes of the MRT and LRT, which reach a maximum of 100%. On top of that, oil firms increased the pump prices of gasoline and diesel by P0.75 and P1.00 per liter, respectively. Jeepney groups have previously petitioned for a P1 hike in the minimum fare of jeeps.

“As transportation costs skyrocket, parents and working students are left with less and less money for tuition and other enrollment costs” said Anakbayan spokesperson Vencer Crisostomo.

He cited a recently-released study by Newsweek which found that people with P10,000 or less monthly incomes constituted 52.8% of all regular (defined as using the train lines at least five times a week) passengers of the MRT and LRT, Anakbayan calculated that the MRT-LRT fare hikes would lead to a monthly expenditure of P1,200 monthly, leaving only a maximum of P8,800 monthly for other expenses such as food.

Maximum monthly income P10,000
Monthly MRT-LRT expenditures* P1,200
Remaining monthly income P8,800
Income per semester** P52,800
Average tuition per semester*** P25,000
Final remaining income per semester P27,800
* Assuming a P30 fare under new rates x (2 rides a day x 20 days a month)

** Assuming two semesters per year

*** Calculation from the Nat’l Union of Students in the Philippines


The group also calculated that if the said person is sending one of their children to a university, in which the nationwide average tuition per semester is at P25,000, then it would mean the person would only have P27,800 for non-transportation and non-tuition expenses every six months or half-semester.

“Does the Aquino administration expect us to exist on P27,800 for six months? I suppose being behind the wheel of a Porsche removes your grasp of reality” said Crisostomo.

The youth leader said “Noynoy’s refusal to stop the fare and other price hikes essentially dooms millions of Filipino youths to choose between dropping out of school, or starving to death”.

Anakbayan, along with other youth groups and personalities under the Strike the Hike movement, has vowed to intensify protests, including a march to Mendiola on the first of February. ###


Jan. 2011 Campaign Guide

I-click para madownload: propguide jan 2011

Latest oil price hike shows Big 3’s Arroyo era-style profiteering continues under Noynoy – Anakbayan

Youth group Anakbayan slammed today’s increase in petroleum products’ prices, calling it proof of the Aquino administration’s ‘tuloy-tuloy na pagkatuta sa kartel ng langis’ (continuing servility to the Oil Cartel).

“There is no basis at all for the latest oil price hike, or for any this year for that matter, seeing that local petroleum products remain overpriced by the end of 2010” said Anakbayan spokesperson Vencer Crisostomo.

Based on the computation of progressive umbrella group Bayan, local oil products were overpriced by P6.72 per liter. Since the start of 2011, oil companies have hiked their prices thrice, the latest which is today where gasoline and diesel prices were increased by P0.75 per liter and P1.00 respectively.

The youth leader mentioned three ways in which the ‘Big 3’ has overpriced their products: using the changes in crude oil’s price in the world market and/or changes in the peso-dollar exchange as an excuse, the fact that the ‘Big 3’ imports their crude oil from their ‘mother’ companies, and ‘transfer pricing’.

In the first method, oil firms frequently cite increases in crude oil’s world market price and the lowering value of the peso to the dollar as reasons for hiking their prices. However, these companies always have a stock of oil that is good for three months. Hence, the products oil firms are selling at ‘new prices’ comes from a stock which is actually lower priced.

In the second method, which is related to the first, oil firms cite increases in crude oil’s world market price but do not actually buy their crude oil from the world market. The ‘Big 3’, which are local branches of global oil corporations, get their stocks from their ‘mother companies’.

And the third method, related to the first two, involves the ‘mother company’ (for example, Dutch Royal Shell is the ‘mother’ of Pilipinas Shell) selling their crude oil to their local branch at already overpriced rates.

“The overpricing of petroleum products has been a recurring grievance under Gloria Arroyo. But it seems the current administration is not keen in being different from its predecessor, at least in this issue” said Crisostomo.

He added “We doubt that his Cabinet is as stupid as they presently appear. We are sure the Aquino administration is aware of the impacts of the oil price hikes, coupled with the fare and toll hikes, have on the Filipino people. But despite that, Noynoy isn’t taking any action against the increases”.

“Apparently, the government’s priority is ‘profits first, people second’” quipped the youth leader.

Anakbayan is a militant group of young workers, farmers, professionals, migrants, and students which was founded in 1998. It is one of the conveners of the Strike the Hikes Movement, a recently-formed alliance against the spate of fare and other recent price hikes. ###

Pahigpitin ang pagkakaisa, patindihin ang paglaban

Mahalagang aral ang itinuro sa atin ng matutunog na protesta laban sa budget cut sa mga pamantasan bago magtapos ang 2010 – na sa ating pagkakaisa at pangangahas na kumilos, tayo ay nagtatagumpay.

Dahil sa pagsasama-sama ng mga mag-aaral, guro, administrador, kawani at maging mga kabataan sa labas ng paaralan, naihayag natin sa mga nasa katungkulan at sa mamamayan na hindi na tayo papayag sa higit pang pagkakait ng karapatan sa edukasyon at serbisyong panlipunan.

Nagkapili-pilipit sa pagsisinungaling at pagdadahilan ang gobyernong Aquino, at sa desperasyon nito’y lalo lamang nitong nagalit ang bayan sa kanilang mga kabuktutan. Dahil sa ating mga aksyon, naitulak natin silang bawiin ang ilang bahagi ng kaltas sa pondo ng mga state universities and colleges (SUCs) at maglaan ng P110 milyon para sa operations ng mga SUCs, at dagdag pang P200 milyon para sa research and development projects.

Gayunpaman, lubhang malayo ito sa higit P1.1 bilyon na kinaltas nito kung pagbabatayan ang inaprubang budget ng kongreso noong nakaraang taon. Malayo din ito sa aktwal pang pangangailangan ng mga paaralan sa mga pasilidad at para pigilin ang pagtataas ng mga bayarin sa pamantasan. Sinasabi ring inilagay sa “conditional veto” ang mga dagdag na ito, na nangangahulugang maaari pa itong bawiin ng palasyo kung naiisin nito.

Walang kahihiyang ipinasa pa rin ang 2011 budget na pumapabor sa pambayad-utang panlabas, pondo sa militar, kurupsyon at dole-outs. Malinaw itong patunay na nananatiling pabor sa dayuhan at iilan ang bagong gobyernong Aquino sa kabila ng mga pangako nito ng pagbabago.

Sang-ayon sa direksyon ng rehimen, nakaamba ngayong taon ang pagtindi pa ng komersyalisasyon ng edukasyon. Nakapila na ang mga bayaring itataas sa mga pampublikong pamantasan. Nakatakda na din ang pagtataas ng matrikula sa papasok na period ng konsultasyon sa mga pribadong pamantasan ngayong Pebrero. Kaakibat ng pagbabawas sa pondo sa mga SUC, sinusuhayan naman ng gobyerno ang unlimited na pagtataas ng matrikula para sa kita ng mga kapitalista-edukador.

Patung-patong na pahirap naman sa kabataan at taumbayan ang itutulak ng kabi-kabilaang pagtataas ng pamasahe at mga bilihin. Halos magdodoble ang pamasahe sa MRT at LRT na siyang layuning tiyakin ang kita ng mga korporasyong nag-invest dito. Ipinapasan ng gobyerno sa mamamayan ang mga hindi makatwirang utang at pagpabor nito sa mga korporasyon.

Dahil sa patuloy na deregulasyon ng industriya ng langis, magtataasan din ang pamasahe sa jeep at taxi. Tinatayang lalagpas sa mahigit P800 kada buwan ang madadagdag sa gastusin ng mamamayan sa pamasahe pa lamang, habang nagbibingi-bingihan naman ang gobyerno sa kahilingan sa makabuluhan at makatwirang pagtataas ng sahod.

Malinaw na ipinapakita na ng gobyernong Aquino ang tunay nitong kulay. Ipinagkakait nito sa bayan ang kanilang karapatan habang kasimbilis naman ng bago nitong sports car kung paglingkuran nito ang interes ng mga dayuhan, korporasyon at mga haciendero.

Tiyak na mas maraming kababayan pa ang lulubog sa kahirapan, kagutuman at desperasyon sa ilalim ng mga patakarang ng kasalukuyang gobyerno. Mas madilim na kinabukasan ang naghihintay sa atin sa ilalim ng bulok na kaayusan. Walang ibang landas na dapat tahakin ang mga kabataan at mamamayan kundi landas ng higit pang pagkakaisa at paglaban.

Tinatawagan tayo na tuloy-tuloy na kumilos para sa kinabukasan, at para sa bayan. Labanan natin ang pagkakait sa karapatan ng mamamayan at biguin ang mga atake sa kabuhayan. Gayundin, ilantad at labanan ang tutang gobyerno ni Aquino at nabubulok na lipunang Pilipino.

Tanganan natin ng mahigpit ang tungkulin natin sa bayan at ang mga aral ng magiting at makasaysayang paglaban. Hawanin natin ang landas para sa isang bukas na tunay na malaya, demokratiko at masagana para sa mamamayan.







Pebrero 1 – Pambansang Araw ng Pagkilos laban sa pagtaas ng pamasahe, matrikula, atbp. Sa Metro Manila, 10am ang kitaan sa tapat ng UST.

Pebrero 4 – Pagkilos sa moro-morong konsultasyon ng DOTC hinggil sa MRT-LRT fare hikes. Kitaan ay 10am sa tapat ng LRT-2 Santolan station.

‘Black Fridays’ – Lumahok sa mga noise barrage kada Biyernes sa mga istasyon ng MRT-LRT bilang pagtutol sa fare hikes!

Campaign Memorandum: Ilantad at labanan ang rehimeng US-Aquino! Labanan ang atake sa kabuhayan at karapatan ng mamamayan!

Ilantad at labanan ang rehimeng US-Aquino! Labanan ang atake sa kabuhayan at karapatan ng mamamayan!

Mula sa Anakbayan-Pambansang Tanggapan

Enero 2011

Bumungad agad sa pagpasok ng bagong taon ang mga tanda ng papatinding krisis panlipunan at higit na kahirapan ng mamamayan sa ilalim ng bagong rehimeng US-Aquino. Ilang buwan pa lamang ang bagong rehimen, unti-unti ng nalalantad sa mamamayan ang pagiging tuta, pahirap at reaksyunaryo nito. Sa kabila ng pangako nitong pagbabago, malinaw na ipinagpapatuloy lamang nito ang mga patakaran ng nagdaang rehimen at ang pagiging masugid na kinatawan ng imperyalismo at mga lokal na papet nitong komprador at haciendero.

Masugid at pursigidong isinusulong ng rehimeng Aquino ang mga patakaran ng imperyalismong US. Patuloy ang bulag na pagtataguyod ng rehimen sa globalisasyong neoliberal at binabalewala nito ang panawagan para sa pambansang industriyalisasyon at reporma sa lupa.

Higit pang itinatali ng rehimen ang bayan sa dayuhang pautang para ipagpatuloy ang ekonomyang nakatuon sa pagluluwas ng hilaw na materyales at sa mga proyektong pang-imprastrukturang magsisilbi sa mga korporasyon sa agrikultura at pagmimina. Public-Private Partnership Program o PPP ang ibinabandera nito na mangangahulugan ng higit pang pagbebenta ng Pilipinas, pagragasa ng dayuhang kapital at patung-patong na pahirap sa mamamayan.

Habang pinapaboran ang interes ng mga dayuhan, komprador at panginoong maylupa, todo larga naman nito sa ipinagkakait ang karapatan at serbisyo sa mamamayan. Ipinapako nito ang sahod sa napakababang halaga at itinutulak pataas ang mga bilihin at serbisyo.

Sa pambansang badyet ng rehimen para sa 2011, pinagkakaltasan nito ang subsidyo para sa edukasyon at serbisyong panlipunan habang napakalaki ng inilagak sa pondo para sa utang panlabas, gastusing militar, pork barrel at conditional cash transfer funds na pondong panuhol at panlansi sa mamamayan.

Kaya naman gaya ng inaasahan, pagpasok pa lamang ng taon, kabi-kabilang pagtataas na ng presyo ng mga bilihin at serbisyo ang tumambad sa bayan. Nakaamba na ang pagtataas ng MRT at LRT fare ng hanggang doble ng kasalukuyang halaga nito. Itinutulak ng patuloy na paakaran ng deregulasyon ang sunod-sunod na pagtataas ng presyo ng langis, bilihin at pamasahe sa jeep at taxi. Gayundin, dahil sa pagkaltas ng pondo at patuloy na komersyalisasyon ng edukasyon, inaasahang tataas ng higit sa 10% ang matrikula at mga bayarin sa paaralan sa taong ito. Patuloy na pinagkakait ng rehimen ang makabuluhang dagdag sahod, tunay na reporma sa lupa at pambansang industriyalisasyon.

Gaya ng rehimeng US-Arroyo, ipinagpapatuloy ng bagong rehimen ang tutang pagsunod sa patakarang kontra-insurhensya ng imeryalismong Estados Unidos. Bukambibig ngayon ni Aquino ang parehong mga kataga sa US Counter Insurgency (COIN) Guide, ikinukubli sa matatamis na salita ang layuning linlangin, supilin at patahimikin ang mamamayan. Bagamat pinalalamutian ng pagpapanggap a magdidiin sa karapatang pantao at kabutihan para sa mamamayan, ang bagong Oplan Bayanihan ng AFP ay nagtataglay pa rin ng mga katangian ng Oplan Bantay-Laya 1 at 2 na papaslang at lalabag sa karapatan at interes ng mamamayan. Patuloy ang paglabag sa karapatan ng mamamayan, aabot sa isa kada isang linggo ang pinapaslang ng berdugong AFP, pinakahuli dito si Lester Barrientos isang kabataang aktibista na pinaslang sa gitna ng dapat ay tigil-putukan sa pagitang ng NDFP at GRP noong Disyembre.

Bunsod ng malawakang presyur, natulak ang rehimen na palayain ang kalakhan sa Morong 43. Subalit hindi pa rin nito pinananagot ang militar sa lagpas isang libong extrajudicial killings at enforced disappearances, sa halip dinagdagan pa nito ang pondo panuhol sa mga heneral at incentives sa paglulunsad nito ng mga pananalakay sa mamamayan.

Layunin ng rehimen sa pagpasok sa usapang pangkapayapaan sa NDFP ang panlalansi, panghahati at pagdurog sa kilusan ng mamamayan. Nailantad sa mga paglabag nito sa ceasefire at sa panghuhuli nito sa mga negosyador at lider ng NDFP sa panahon ng ceasefire ang kawalan nito ng intensyon na magsagawa ng mga tunay at makabuluhang reporma para lutasin ang ugat ng armadong rebolusyon at kahirapan.

Sa kabila ng pangako nito ng paglaban sa kurupsyon at pagpapanagot sa nakaraang rehimen, wala pang ni isang kasong naisasampa gubyernong Aquino laban kay Arroyo at mga kasapakat nito. Ang tanging hakbang na ginawa nito ay ang pagbubuo ng palpak at mahinang Truth Commission na sa ibinasura ng Korte Suprema na sa totoo’y magpapatagal pa nga at magpapahina ng mga kaso laban kay Arroyo.  Kinukunsinte nito ang nagdaang rehimen at mga kasapakat nito at marami sa mga bahagi ng dating administrasyon ay nasa gubyerno din nito.

Umiinit ding bangayan mismo sa pagitan ng mga paksyon sa loob ng naghaharing uri at maging ng naghaharing rehimen. Gustong solohin ng paksyon ni Aquino ang kapangyarihan sa gubyerno na nagtutulak sa oposisyon na ilantad ang mga kalokohan ng rehimen. Naggugulangan at naggigitgitan sa kapangyarihan maging ang mga paksyon sa naghaharing rehimen, na nagwawatak-watak at nagpapahina pa rito.

Mainam ang sitwasyon para sa pagsusulong ng higit na malalawak at malalakas na mga kampanya laban sa rehimeng US-Aquino at bulok na sistemang malakolonyal at malapyudal. Lumalawak ang galit at pagkadismaya ng mamamayan sa naghaharing rehimen sa pagtindi ng krisis panlipunan at atake sa karapatan at kabuhayan.

Tungkulin ng Anakbayan na isulong ang masigla at malawak na mga kampanyang masa laban sa kahirapan, pambubusabos at pagkatuta ng rehimeng Aquino. Dapat pakilusin ang pinakamalawak na bilang ng mamamayan laban sa imperyalismo, burukrata kapitalismo at pyudalismo. Kailangang ibandera ang matalas na linya at ipalaganap ang programa ng pambansa demokratikong pakikibaka na may sosyalistang perspektiba sa hanay ng mamamayan at makiisa sa kanilang mga pakikibaka.

Dapat nating  maisagawa ang malawakang pagpapakilos sa hanay ng kabataan, kagyat na hinaharap ng Anakbayan ang mga pang-araw-araw na suliranin ng mga kabataan at mga estudyante. Sa batayan ng kanilang mga demokratikong interes, mabubuo ang iba’t ibang antas ng pagkakaisa ng mga kabataan at mga estudyante at mahihikayat ang iba’t ibang antas at anyo ng pagpapahayag at pagkilos. Responsibilidad ng mga progresibo at demokratikong pwersa na itaas ang antas ng kamulatan ng mga kabataan sa pamamagitan ng paghahapag ng matalas na pagsusuri sa mga usaping ito, at pagsasakonteksto nito sa mga saligang suliraning panlipunan. Dapat ilantad ang ugat ng mga ito sa antinasyunal, anti-demokratiko at anti-mamamayang katangian ng naghaharing estado at kabulukan ng umiiral na sistemang panlipunan.

Mainam na halimbawa ang malawak na kampanya na idinaos natin noong nakaraang taon laban sa pagkaltas ng pondo sa pampublikong kolehiyo at unibersidad at edukasyon sa pangkalahatan. Mula rito ay dapat na mabuo ang mas malawak pang pagkakaisa ng mga estudyante at kabataan na sasaklaw pati sa mga pribadong paaralan sa batayan ng komun na interes laban sa komersyalisasyon ng edukasyon, ibayong pribatisasyon ng sistemang edukasyon at kasalatan ng suporta ng papet na reaksyunaryong gubyerno sa edukasyon sa kalahatan. Ibayo pang pakikipagkaisa sa mas malawak na mamamayan ang maaaring mabuo sa batayan ng komun na interes laban sa pagkaltas at pagkakait na ginawa ng rehimeng US-Aquino sa mga lubhang kinakailangang gastusing panlipunan ng estado, at para sa panawagang baguhin ang mga tagibang na prayoridad ng gubyerno.

Ang mga pagkilos ng mga kabataan at estudyante sa loob ng paaralan at mga lansangan ay dapat isagawa sa pagsusulong ng kanilang mga pakikibaka. Ang mga pagkilos na ito ay ilang ulit pang mapalalakas sa pakikipagkaisa sa iba’t ibang demokratikong sektor sa pamamagitan ng maramihang pagpapakilos ng mga kabataan at estudyante tungo sa mga pabrika at komunidad ng mga manggagawa at maralita ng lunsod, at maging sa kanayunan upang ihapag sa mamamayan ang kanilang hinaing; alamin ang mga hinaing at pakikibaka ng masang anakpawis; at magsuportahan sa pakikibaka ng isa’t isa at magkaisa sa komun na pakikibabaka ng sambayanan.

Sa malawak na mga kampanyang masa, kasabay ng malawak din at matalas na pambansa demokratikong propaganda, matitiyak ang ibayong paglakas at paglawak ng Anakbayan sa buong bansa.

Tungtungan natin ang mga masaklaw na kampanyang naidaos sa mga paaralan, komunidad at iba pa para kaisahin ang mga kasapi, mga kaalyado at malawak na masa sa paglulunsad muli ng malawak na pagkakaisa laban sa komersyalisasyon ng edukasyon, MRT/LRT fare hike, at todo-todong pagkatuta ng rehimeng US-Aquino.

Isagawa ang masaklaw, epektibo at matalas na propaganda-ahitasyon sa malawak na masa hinggil sa kagyat at pangmatagalang mga panawagan sa kampanya at programa ng ND. Tiyakin na matalas ang linya, pagsusuri at panawagan. Abutin ang pinakamalawak na bilang ng masang kabataan at mamamayan sa pamamagitan ng masinop na plano para sa napapanahon at mapanlikhang mga aktibidad at porma ng propaganda.

Paghusayan ang pagbubuo ng mga masaklaw na mga taktikal at matagalang mga na alyansa sa mga isyu at pakikibaka, at iba’t ibang antas ng ugnayan at pakikipagtulungan sa pinakamalawak na maaaring abutin sa mga kampanya’t pakikibaka at para maabot ang mga panggitna at nahuhuling seksyon ng masa.

Isagawa ang papalaking mga mobilisasyon at mga aksyong masa na tumatanaw ng pagpapakilos ng laksa-laksa sa lansangan. Nakatungtong ang paglaki ng ating mga aksyon pangunahin sa mabilis na pag-oorganisa at pagmumulat natin papalaking bilang ng kabataan at mamamayan kaalinsabay ng masasaklaw na porma ng mga pagkilos at mga build-up para sa panggitna at nahuhuli.

Dapat mahigpit na maunawaan ang halaga ng pagpapasigla ng kampanya at pakikibakang masa sa pangkalahatang gawain ng pagpupukaw, pag-oorganisa at pagpapakilos ng kabataan para sa pambansang demokrasya at mahigpit na pagsanib sa pakikibaka ng batayang masa. Tiyakin na mapaglingkod ang aktibidad pagpupukaw at mga kampanyang masa sa mabilis na pagpapalawak ng mga kasapian at mga balangay.



Labor secretary must be in another planet for being clueless, in denial about workers’ plight – Anakbayan

“Is Baldoz the Labor Secretary of the Moon? Because it seems she is clueless about the situation of working Filipinos here on Earth”

This was the reaction of Anakbayan spokesperson Vencer Crisostomo to the claim of Dept. of Labor and Employment (DOLE) Secretary Rosalinda Baldoz that the recent price and fare hikes have no impact on wages and that there is no need to grant a salary increase now.

The last wage hike in Metro Manila, amounting to P22, was granted in June last year.

“The MRT-LRT fare hikes alone have eaten up whatever tiny economic relief the last wage increase gave” said Crisostomo.

According to calculations by the Dept. of Transportation and Communication (DOTC), the average passenger of the MRT, LRT, and LRT-2 would experience increases of P12.30 to P19.61, P14.20 to P19, and P13.51 to P19.08, respectively. Assuming that the said passenger takes the train when leaving and going home, his/her transportation expenditures will increase by a range of P9.60 to P14.62.

Aside from the train fares, vegetable prices have previously gone up due to the toll hikes for the Southern Luzon, Northern Luzon, and SCTEX expressways. Today, the price of Pinoy Tasty bread has gone up by P2 per loaf, while that of selected brands of loaf bread by P1. Various jeepney groups have also petitioned for a P1 fare hike.

The youth leader said Baldoz’s insensitivity was reflective of his boss, which has come under fire for purchasing a new sports car at a time Filipinos are reeling from the successive hikes.

“Palibasa, pa-Porsche-Porsche nalang itong mga nasa gobyerno kaya hindi nila alam ang kalagayan ng karaniwang Pilipino” (These Porsche-riding government officials are unaware of the real situation of the average Filipino) he said.

Meanwhile, Crisostomo blasted the Aquino administration’s refusal to entertain another wage hike as ‘kowtowing to foreign interests’.

“Contrary to their propaganda, a wage hike will not drive Filipino-owned businesses into bankruptcy since most of them are small or medium enterprises (SMEs) and thus exempted from minimum wage levels. Only greedy foreign corporations, who are allergic to even a single peso wage hike, are against the increases” said the youth leader. ###

Fare hikes show Aquino biased towards foreign, big businesses – Anakbayan

A group of young workers, professionals, and students have called President Noynoy Aquino a ‘pimp for foreign and big businesses’ after a spate of transport-related hikes such as those in the MRT and LRT fares, as well as proposed hikes in the minimum fares of jeeps.

Anakbayan spokesperson Vencer Crisostomo cited reports which said foreign investors ‘welcomed’ the hikes as a sign of the administration’s ‘political will’ in carrying out ‘unpopular measures’.

“The fare hikes are primarily Noynoy’s way of reassuring the big capitalists that he will not intervene with their profiteering, even at the expense of the ordinary Filipino” said the youth leader.

When construction on the MRT first began in the 90s, the government guaranteed a 15% annual return of investment to the consortium that would eventually build the railway, including Japanese and Czech banks as well as the local Ayala Corporation.

Crisostomo however asserted that the hikes are unnecessary, arguing that mass transport systems provide ‘social benefits’ that “cannot be measured by such a shallow measure as a profit sheet”.

Another example of ‘uncontrolled capitalist greed’ contributing to the series of transportation fare hikes, according to Anakbayan, is the Oil Deregulation Law.

The group cited a report by umbrella group Bagong Alyansang Makabayan (Bayan) which showed that local oil firms’ petroleum products were overpriced by P6.72 per liter by the end of 2010. Chevron meanwhile hiked the price of its gasoline by P0.50/liter, and diesel by P0.25/liter. Several jeepney drivers and operators groups have proposed an increase in their minimum fare of P0.50-P1.00.

When the Oil Deregulation Law was passed more than a decade ago, proponents claimed that the ensuing ‘competition’ between oil companies would result in prices being pushed down. However, the so-called ‘Big 3’ has been repeatedly accused of collaborating with each other to keep their products overpriced.

“The Oil Deregulation Law’s decade-long experience has long disproved the dogma of ‘privatization, deregulation, and liberalization’ as the keys to economic development. The only thing that experiences ‘development’ is the balance sheet of gigantic foreign and local businesses. Yet here comes Aquino insisting on the ‘PPP’ (Public-Private Partnership) which is basically a rehash of the same dogma” said Crisostomo.

Discussion Guide on the MRT-LRT Fare Hikes

Click to download:

.docx version

.doc version